|
¿Cuál fue su crimen?

1. Robo y secuestro

2. Violación y asesinato
 3. He compartido un archivo por internet

criminalizar media internet Reforma del Código Penal: ¿criminalización del enlace a la vista?la nueva Ley Lasalle, que contempla dar un paso más allá que la Ley Sinde-Wert poniendo en el objetivo a los proveedores de servicios que facilitaran el trabajo a las páginas de enlaces. Pues bien, esta reforma palidece en comparación con lo que viene recogido en el borrador del “Código Penal Gallardón” que se ha publicado recientemente y que también dedica un apartado a la propiedad intelectual.Hablamos de los artículos 270 y 271, donde se recogen penas de cárcel de hasta seis años por distribución de contenidos sin autorización con ánimo de beneficio directo e indirecto. Sin embargo, y tal y como señala David Maeztu en su blog, hay varias referencias a los enlaces y cómo el mero hecho de enlazar podría considerarse delito:    Artículo 270.2: Será castigado con una pena de seis meses a tres años de prisión el que, con ánimo de obtener un beneficio directo o indirecto, y en perjuicio de tercero, reproduzca, plagie, distribuya o comercialice al por menor, facilite el acceso o comunique públicamente en todo o en parte, una obra literaria, artística o científica […]La clave aquí es el concepto de “facilitar el acceso”, que puede parecer ambiguo. ¿Se refiere a enlazar? El artículo 271.2 nos saca de dudas:    Artículo 271.2: La misma pena se impondrá, siempre que concurra alguna de las circunstancias expresadas en el apartado anterior, a quien, con ánimo de obtener un beneficio directo o indirecto, y en perjuicio de tercero, preste de forma no ocasional un servicio de referenciación de contenidos en Internet que facilite la localización activa y sistemática de contenidos objeto de propiedad intelectual ofrecidos ilícitamente en Internet sin la autorización de los titulares de los correspondientes derechos de propiedad intelectual o de sus cesionarios, en particular, ofreciendo listados ordenados y clasificados de enlaces a las orbas y contenidos referidos anteriormente, aunque dichos enlaces hubieran sido facilitados inicialmente por los destinatarios del servicio. En estos casos, el Juez o Tribunal ordenará la retirada de los contenidos por medio de los cuales se haya cometido la infracción. Cuando a través de un portal de acceso a Internet o servicio de la sociedad de la información, se difundan exclusiva o preponderadamente los contenidos a los que se refiere el apartado anterior, se ordenará el bloqueo del acceso o la interrupción de la prestación del mismo”.Enlace | Reforma del Código Penal Gallardón (*.pdf)

¿Cuál fue su crimen?

1. Robo y secuestro

2. Violación y asesinato

3. He compartido un archivo por internet

criminalizar media internet

 Reforma del Código Penal:
 ¿criminalización del enlace a la vista?


la nueva Ley Lasalle,
que contempla dar un paso más allá
 que la Ley Sinde-Wert
poniendo en el objetivo a los proveedores de servicios que facilitaran el trabajo a las páginas de enlaces.

Pues bien, esta reforma palidece
en comparación con lo que viene recogido

en el borrador del “Código Penal Gallardón”

que se ha publicado recientemente
y que también dedica un apartado
a la propiedad intelectual.

Hablamos de los artículos 270 y 271,
donde se recogen penas de cárcel

de hasta seis años

por distribución de contenidos
sin autorización con ánimo de beneficio directo e indirecto.

Sin embargo, y tal y como señala David Maeztu
en su blog, hay varias referencias a los enlaces
y cómo el mero hecho de enlazar
podría considerarse delito:

    Artículo 270.2: Será castigado
con una pena de seis meses a tres años de prisión
el que, con ánimo de obtener
un beneficio directo o indirecto,
y en perjuicio de tercero,
reproduzca, plagie, distribuya o comercialice a
l por menor, facilite el acceso o comunique públicamente en todo o en parte,
una obra literaria, artística o científica […]

La clave aquí es el concepto

 de “facilitar el acceso”,

 que puede parecer ambiguo.
¿Se refiere a enlazar?

El artículo 271.2 nos saca de dudas:

    Artículo 271.2:
La misma pena se impondrá,
 siempre que concurra alguna de las circunstancias expresadas en el apartado anterior, a quien,

con ánimo de obtener un beneficio directo o indirecto,
y en perjuicio de tercero,
preste de forma no ocasional
un servicio de referenciación de contenidos en Internet que facilite la localización activa y sistemática de contenidos objeto de propiedad intelectual
ofrecidos ilícitamente en Internet
sin la autorización de los titulares
de los correspondientes derechos
de propiedad intelectual o de sus cesionarios,
 en particular, ofreciendo listados ordenados y

clasificados de enlaces a las orbas
y contenidos referidos anteriormente,

aunque dichos enlaces hubieran sido facilitados inicialmente por los destinatarios del servicio.

En estos casos, el Juez o Tribunal ordenará
 la retirada de los contenidos
por medio de los cuales se haya cometido la infracción.

 Cuando a través de un portal de acceso a Internet
o servicio de la sociedad de la información,
se difundan exclusiva o preponderadamente
los contenidos a los que se refiere
el apartado anterior,
se ordenará el bloqueo del acceso
o la interrupción de la prestación del mismo”.

Enlace | Reforma del Código Penal Gallardón (*.pdf)

(Fuente: annesewell, vía porahicaminando)

1 840 notas

Asina o Manifesto da Plataforma
solidaridade !!
http://quevoltemacasa
Conhecedoras da situaçom judicial e penitenciária em que se atopam os cidadáns galegos Maria Osorio López, Antom Santos Peres, Roberto Rodríguez Fialhega, Eduardo Vigo Domínguez,Carlos Calvo Varela, Xurxo Rodríguez Olveira, Diego Santín Montero e Telmo Varela Fernández, em prisom preventiva à espera de juizo, afastados da Galiza, e internados a centos de quilómetros do seu lugar de origem nos centros penitenciários de Dueñas (Palencia), Villabona (Asturies), Aranjuez (Madrid), Estremera (Madrid), Córdoba (Andalucia), Topas (Salamanca), Alcalá de Henares (Madrid), as pessoas abaixo assinantes queremos manifestar o que segue, em nome dos sectores da sociedade galega sensibilizados a respeito desta problemática:
- Que o encarceramento de Maria Osorio López, Antom Santos Peres, Roberto Rodríguez Fialhega, Eduardo Vigo Domínguez, Carlos Calvo Varela, Xurxo Rodríguez Olveira, Diego Santín Montero e Telmo Varela Fernández em centros situados fóra da Comunidade Autónoma da Galiza, vulnera as vixentes legislaçóns penitenciárias espanhola e internacional* e supóm umha condena engadida à prisom preventiva. Ademais disto, implica a sua separaçom da realidade nacional, cultural e socio-afectiva de que procedem (coas negativas conseqüências individuais e colectivas imaginaveis).
Assim  mesmo, denunciamos  o  papel  de  tribunal  de  excepçom  que  a  Audiencia  Nacional  joga  no seu procesamento, dado  que  vulnera  o principio  constitucional  de  territorialidade (art. 24.2 C.E.:  direito  ao  encausamento  por  parte  do tribunal  natural  do lugar onde  sucederam  os factos  de  que  estexan  acusad@s).
- Que @s familiares, amig@s e companheir@s dos presos estam directamente afectad@s por esta medida extraordinaria, umha vez que se vem obrigad@s a deslocarem-se semanalmente centos de quilómetros para visitar os 50 minutos nos citados centros. A realizaçom destes deslocamentos supom um importante transtorno, o desembolso mensal de elevadas cantidades de dinheiro e um risco acrescentado de accidentes em estrada, dado que as viagens se realizam em reducidos períodos de tempo para ser conciliáveis com umha vida laboral normal.
- Que nos alarma profundamente o tratamento  arbitrario de que forom obxecto em mais de umha ocassom Maria Osorio López, Antom Santos Peres, Roberto Rodríguez Fialhega, Eduardo Vigo Domínguez, Carlos Calvo Varela, Xurxo Rodríguez Olveira, Diego Santín Montero e Telmo Varela Fernández, com respeito à recepçom arbitrária da correspondência, condiçons de vida em prisom, isolamento, recepçom de obxectos que precisam, etc.
É por todo isto que apoiamos a Plataforma Cidadá ‘Que voltem á casa!’ e as medidas jurídicas, informativas, sociais e institucionais tendentes a conseguir:
1º O respeito de todos os direitos de que som suxeitos esta e estes cidadáns galegos.
2º A transferência de Maria Osorio López, Antom Santos Peres, Roberto Rodríguez Fialhega, Eduardo Vigo Domínguez, Carlos Calvo Varela, Xurxo Rodríguez Olveira, Diego Santín Montero e Telmo Varela Fernández a um centro penitenciário situado na Galiza, rematando assim coa medida ilegal da dispersom, que afecta a familiares e amig@s d@s pres@s.
3º  A sensibilizaçom informativa da sociedade galega para que faga suas as presentes reivindicaçons, que consideramos concreçons elementares duns princípios gerais e básicos de Justiza e Democracía.
* Ley Orgánica General Penitenciaria (L.O.G.P.) 1/1979, de 26 de Setembro: art. 12: “La ubicación de los establecimientos será fijada por la administración penitenciaria dentro de las áreas territoriales que se designen. En todo caso, se procurará  que cada una cuente con el número suficiente de aquéllos, para satisfacer las necesidades penitenciarias y evitar el desarraigo social de los penados

Asina o Manifesto da Plataforma

solidaridade !!

http://quevoltemacasa

Conhecedoras da situaçom judicial e penitenciária em que se atopam os cidadáns galegos Maria Osorio López, Antom Santos Peres, Roberto Rodríguez Fialhega, Eduardo Vigo Domínguez,Carlos Calvo Varela, Xurxo Rodríguez Olveira, Diego Santín Montero e Telmo Varela Fernández, em prisom preventiva à espera de juizo, afastados da Galiza, e internados a centos de quilómetros do seu lugar de origem nos centros penitenciários de Dueñas (Palencia), Villabona (Asturies), Aranjuez (Madrid), Estremera (Madrid), Córdoba (Andalucia), Topas (Salamanca), Alcalá de Henares (Madrid), as pessoas abaixo assinantes queremos manifestar o que segue, em nome dos sectores da sociedade galega sensibilizados a respeito desta problemática:

- Que o encarceramento de Maria Osorio López, Antom Santos Peres, Roberto Rodríguez Fialhega, Eduardo Vigo Domínguez, Carlos Calvo Varela, Xurxo Rodríguez Olveira, Diego Santín Montero e Telmo Varela Fernández em centros situados fóra da Comunidade Autónoma da Galiza, vulnera as vixentes legislaçóns penitenciárias espanhola e internacional* e supóm umha condena engadida à prisom preventiva. Ademais disto, implica a sua separaçom da realidade nacional, cultural e socio-afectiva de que procedem (coas negativas conseqüências individuais e colectivas imaginaveis).

Assim  mesmo, denunciamos  o  papel  de  tribunal  de  excepçom  que  a  Audiencia  Nacional  joga  no seu procesamento, dado  que  vulnera  o principio  constitucional  de  territorialidade (art. 24.2 C.E.:  direito  ao  encausamento  por  parte  do tribunal  natural  do lugar onde  sucederam  os factos  de  que  estexan  acusad@s).

- Que @s familiares, amig@s e companheir@s dos presos estam directamente afectad@s por esta medida extraordinaria, umha vez que se vem obrigad@s a deslocarem-se semanalmente centos de quilómetros para visitar os 50 minutos nos citados centros. A realizaçom destes deslocamentos supom um importante transtorno, o desembolso mensal de elevadas cantidades de dinheiro e um risco acrescentado de accidentes em estrada, dado que as viagens se realizam em reducidos períodos de tempo para ser conciliáveis com umha vida laboral normal.

- Que nos alarma profundamente o tratamento  arbitrario de que forom obxecto em mais de umha ocassom Maria Osorio López, Antom Santos Peres, Roberto Rodríguez Fialhega, Eduardo Vigo Domínguez, Carlos Calvo Varela, Xurxo Rodríguez Olveira, Diego Santín Montero e Telmo Varela Fernández, com respeito à recepçom arbitrária da correspondência, condiçons de vida em prisom, isolamento, recepçom de obxectos que precisam, etc.

É por todo isto que apoiamos a Plataforma Cidadá ‘Que voltem á casa!’ e as medidas jurídicas, informativas, sociais e institucionais tendentes a conseguir:

1º O respeito de todos os direitos de que som suxeitos esta e estes cidadáns galegos.

2º A transferência de Maria Osorio López, Antom Santos Peres, Roberto Rodríguez Fialhega, Eduardo Vigo Domínguez, Carlos Calvo Varela, Xurxo Rodríguez Olveira, Diego Santín Montero e Telmo Varela Fernández a um centro penitenciário situado na Galiza, rematando assim coa medida ilegal da dispersom, que afecta a familiares e amig@s d@s pres@s.

3º  A sensibilizaçom informativa da sociedade galega para que faga suas as presentes reivindicaçons, que consideramos concreçons elementares duns princípios gerais e básicos de Justiza e Democracía.

* Ley Orgánica General Penitenciaria (L.O.G.P.) 1/1979, de 26 de Setembro: art. 12: “La ubicación de los establecimientos será fijada por la administración penitenciaria dentro de las áreas territoriales que se designen. En todo caso, se procurará  que cada una cuente con el número suficiente de aquéllos, para satisfacer las necesidades penitenciarias y evitar el desarraigo social de los penados

3 notas

Mageia 3′s out!
Para los impacientes:
Se puede descargar aquí
Podeis leer aquí la nota de lanzamiento
Para hacer el upgrade desde Mageia 2

Dedicada al fallecido Eugeni Dodonov,
podemos encontrar en ella las siguientes novedades:
Updates to RPM (4.11) and urpmi, which has been given a good Mageia turnout and cleanup
Kernel 3.8
systemd 195
GRUB is the default bootloader; GRUB2 is available to test.
Revamped package groupings for installation and rpmdrake
KDE 4.10.2
GNOME 3.6.
Xfce 4.10
Libreoffice 4.0.2
Es inmenso el trabajo que lleva desarrollar una distribución de este tipo desde y para la comunidad. Es encomiable la labor de los diferentes equipos que desinteresaramente pierden parte de su tiempo libre en desarrollar una distro para nosotros.  Me encanta haber colaborado con algunos commit’s en esta distribución, He aprendido mucho de Juancho y del resto de  contribuidores, espero seguir haciendolo… Larga vida a Mageia 3, en breve estaremos trabajando en la nueva versión

Mageia 3′s out!

Para los impacientes:

Dedicada al fallecido Eugeni Dodonov,

podemos encontrar en ella las siguientes novedades:

  • Updates to RPM (4.11) and urpmi, which has been given a good Mageia turnout and cleanup
  • Kernel 3.8
  • systemd 195
  • GRUB is the default bootloader; GRUB2 is available to test.
  • Revamped package groupings for installation and rpmdrake
  • KDE 4.10.2
  • GNOME 3.6.
  • Xfce 4.10
  • Libreoffice 4.0.2

Es inmenso el trabajo que lleva desarrollar una distribución de este tipo desde y para la comunidad. Es encomiable la labor de los diferentes equipos que desinteresaramente pierden parte de su tiempo libre en desarrollar una distro para nosotros.  Me encanta haber colaborado con algunos commit’s en esta distribución, He aprendido mucho de Juancho y del resto de  contribuidores, espero seguir haciendolo… Larga vida a Mageia 3, en breve estaremos trabajando en la nueva versión :-P

5 notas

» Linux Mint 15 “Olivia” RC released!

Cinnamon 1.8 

 MATE 1.6

1 nota

4 notas

Na história da Galiza houbo un suceso 
que marcou para SEMPRE

o incio dun Proxecto de DiGNiDADE, 
dun caminho Compartido,

dunha ESPERANZA de melhora para noso Pobo
  que nos foi modelando
    e nos trouxo ata aquí. 

 Ese Feito 
           non foi unha Guerra nín unha descoberta:

   Foi un LiBRO,

      Foi a publicación de CANTARES GALLEGOS.

 E ese Feito ten un nome é un lugar.

O Nome e Rosalía de Castro

        O Lugar - Vigo - Galiza ..

En 1863 e asinado o 17 Maio 

vía luz na Rúa Real de Vigo:  Cantares Gallegos  


Anxo Angueira
Presidente da Fundación Rosalía de Castro

Na história da Galiza houbo un suceso 

que marcou para SEMPRE

o incio dun Proxecto de DiGNiDADE, 

dun caminho Compartido,

dunha ESPERANZA de melhora para noso Pobo

  que nos foi modelando

    e nos trouxo ata aquí. 

 Ese Feito 

           non foi unha Guerra nín unha descoberta:

   Foi un LiBRO,

      Foi a publicación de CANTARES GALLEGOS.

 E ese Feito ten un nome é un lugar.

O Nome e Rosalía de Castro

        O Lugar - Vigo - Galiza ..

En 1863 e asinado o 17 Maio 

vía luz na Rúa Real de Vigo:  Cantares Gallegos  

Anxo Angueira

Presidente da Fundación Rosalía de Castro

(Fuente: deportivismooubarbarie)

5 notas

 Pan é unha das sinaturas habituais nas novas que elabora o xornal (non nas de axencia) sobre a presunta existencia dunha banda terrorista no noso País e sobre as detencións de supostos membros desa invisible organización, así como as súas peripecias e as irrefutables probas que vincularían a cidadáns galegos situados na disidencia política con actos delitivos.
—> JOSÉ MANUEL PAN <—
Al pan,pan; y al vino ….
A Guardia Civil vén de conmemorar o 169 aniversario da súa fundación, e polo tanto, actividade armada. No acto, celebrado na cidade da Coruña e segundo información do xornal La Voz de Galicia, foron condecorados tanto “gardas” como persoal alleo ao “corpo”. Un deses premiados alleos foi o xornalista José Manuel Pan, redactor do citado xornal e “que habitualmente cubre las informaciones sobre el instituto armado y la Dirección General de Tráfico” segundo o propio medio.


 Pan é unha das sinaturas habituais nas novas que elabora o xornal (non nas de axencia) sobre a presunta existencia dunha banda terrorista no noso País e sobre as detencións de supostos membros desa invisible organización, así como as súas peripecias e as irrefutables probas que vincularían a cidadáns galegos situados na disidencia política con actos delitivos.

—> JOSÉ MANUEL PAN <—

Al pan,pan; y al vino ….


Guardia Civil vén de conmemorar o 169 aniversario da súa fundación, e polo tanto, actividade armada. No acto, celebrado na cidade da Coruña e segundo información do xornal La Voz de Galicia, foron condecorados tanto “gardas” como persoal alleo ao “corpo”. Un deses premiados alleos foi o xornalista José Manuel Pan, redactor do citado xornal e “que habitualmente cubre las informaciones sobre el instituto armado y la Dirección General de Tráfico” segundo o propio medio.

tantalising:

.3904 by hildagrahnat on Flickr.

tantalising:

.3904 by hildagrahnat on Flickr.

(Fuente: reflexes, vía rexouba)

180 notas



..: El principio del Estado :..

La moral política ha sido en todo tiempo,
no sólo extraña, sino absolutamente contraria a la moral
humana.
Esa contradicción es una consecuencia inevitable de su principio:
no siendo el Estado más que una parte,
se coloca y se impone como el todo;
ignora el derecho de todo lo que, no siendo él mismo,
se encuentra fuera de él, y cuando puede,
sin peligro, lo viola.


El Estado es la negación de la humanidad.

..: Dios y el Estado: Notas sobre Rosseau :..

el Estado es un mal necesario,
y que toda la civilización consistió en esto,
en disminuir cada vez más sus atributos y sus derechos.
Sin embargo, vemos que en la práctica,
siempre que ha sido puesta seriamente en tela de juicio
la existencia del Estado,
los liberales doctrinarios se mostraron partidarios
del derecho absoluto del Estado,
no menos fanáticos que los absolutistas monárquicos y jacobinos.
Su culto incondicional del Estado, en apariencia al menos tan
completamente opuesto a sus máximas liberales,
se explica de dos maneras:
primero prácticamente, por los intereses de sus clase,
pues la inmensa mayoría de los liberales doctrinarios pertenecen a la burguesía.
esa clase tan numerosa y tan respetable no exigiría nada mejor que se le concediese el derecho o, más bien, el privilegio de la más completa anarquía;
toda su economía social, la base real de su existencia política, no tiene otra ley, como es sabido, que esa anarquía expresada en estas palabras tan célebres:
“Laissez faire et laissez passer”.
Pero no quiere esa anarquía más que para sí misma
y sólo a condición de que las masas,
“demasiado ignorantes para disfrutarla sin abusar”,
queden sometidas a la más severa disciplina del Estado.
Porque si las masas, cansadas de trabajar para otros, se insurreccionasen,
toda la existencia política y social de la burguesía se derrumbaría.
Vemos también en todas partes y siempre que, cuando la masa de los trabajadores se mueve, los liberales burgueses más exaltados se vuelven inmediatamente partidarios tenaces de la omnipotencia del Estado.

—> Mijail Bakunin…

Descarga Directa

Mais- More :
—> John Zerzan <——-
—> Emma Goldman <——
—> Noam Chomsky <——
—> Pedro Kröpotkin <-
—> Rudolf Rocker <—-
—> Murray Bookchim <-

..: La mujer libre :..

El derecho al voto y la igualdad de derechos civiles son reivindicaciones justas,
pero la verdadera emancipación no comienza ni en las urnas ni en los tribunales, sino en el alma de la mujer.

La historia nos cuenta que toda clase oprimida obtuvo la verdadera libertad de sus señores por sus propios esfuerzos.
Es preciso que la mujer aprenda esa lección,
que se de cuenta que la libertad llegara donde llegue su capacidad de alcanzarla.
Por consiguiente, es mucho mas importante que empiece con su
regeneración interior,
que abandone el lastre de los prejuicios, de las tradiciones y de las
costumbres.
La exigencia de derechos iguales en todos los aspectos de la vida profesional es muy justa, pero, después de todo,
el derecho mas importante es el derecho a amar y ser amada.

Emma Goldman (1869-1940),
anarquista norteamericana de origen judío-lituano.
Tomado de la antología de Irving Horowitz LOS ANARQUISTAS (Vol. 1)

7 notas

III. A FALA

seicachove:

A nosa Fala é nosa. Pospola a outra calquera, é unha forma do suicidio.

(vía utopia-poesia-sandia)

9 notas

Esta manhá quando caminhávamos polo pátio, o Andoni, um preso político de Tolosa que está a estudar psicologia, explicava-me o último que lera: umha investigaçom sobre os estereótipos negativos da velhice, que após um amplo estudo estatístico, conclui que os velhos que assumem esses estereótipos (que som um estorbo, que já nom valem para nada, que nom estám em idade de brincar ou dedicar-se ao amor, etcétera) vivem de média uns sete anos menos que os que que os rejeitam. “Tanto se crês que podes como se crês que nom podes, estás no certo”, sentenciava Henry Ford quando se dedicava à ontopraxeologia.
Ainda estávamos a remoer nestas metafísicas práticas quando apareceu o Ali, um preso social Kazajo. Umha enorme chaqueta de pana, jersey feito a mao com os desenhos e cores tradicionais do seu país, e botas de montanha, dam-lhe um aspeto de pessoa extraordinária. Sempre com o tabuleiro de xadrez baixo o braço, hoje nom vinha à procura de vítimas dos seus xaques, senom com ganas de botar uns contos. Falou-nos de cómo no seu país, os nenos que iam tornar as vacas nos prados brincavam entre restos de satélites da URSS, que tinha no país as suas bases aeroespaciais. Os camponenses viam tal despregamento tecnológico como umha barbárie: “a cada pouco morria algum cosmonauta nas suas missons. Normal. Se Deus já fijo a Terra para nós, e o Céu para ele, que vam procurar ali?”. Os camponeses do Kazajistám som sábios como o nosso Guerra da Cal, que insistia em que “a civilizaçom nom é pôr o homem na Lua, senom pôr o homem no lugar de outro homem”.
Lançamo-nos com os contos, e o basco contou um da tradiçom russa, que emprega o psicoterapeuta argentino Jorge Bucay  para explicar-lhe aos pessimistas os perfigos das profecias auto-cumpridas. Chama-se “O homem que se cria morto”, e di assim:
Havia umha vez um homem mui apreensivo e temeroso da morte. Num dia de especial loucura de-lhe por pensar que estava morto, e mesmo lho comentou à mulher. Ela, claro, escachou com a risa, e dixo-lhe que se tocasse na frente, nos pés e nas maos.
- Vés parvinho? Estám mornas. Se estivesses morto estariam frias.
Semanas depois colhei a burra e foi ao monte cortar lenha. Quando se pujo maos à obra nevava já bastante. Num descanso, sem pensá-lo, passou a mao pola testa. Estava fria. Acordou-se ao momento do que lhe dixera a lmulher e tirou luvas, botas e carpins e comprovou que tinha as maos e os pés como o gelo.
- Nom há dúvida: chegou o meu dia. 
‘Dando-se conta’ de que estava morto, razoou que nom era boa cousa para um cadáver cortar lenha, e deitou-se no chao com os olhos pechados e os braços cruzados piadosamente sobre o peito.
Ao pouco apareceu umha jauria de cans bravos, que se acercavam às alforjas do burro onde guardava o almorço. Ao nom achar ameaça, os cans decidírom-se e dérom conta da comida. O homem pensou ‘Ah! Sorte que tenhem! Se nom estivesse morto dava-lhes umha boa tunda’.
Nom satisfeitos, os cans olhárom para a burra atada a um carvalho. A fácil presa botou a ornear aterrorizada. O homem, de nom estar morto, protegeria ao animal com paixom. 
Após daram conta da burra, ainda rilhando nos ossos, os cans fixárom-se no homem deitado no chao. Achegárom-se a ele mui lentamente, de vagarinho, pois os homens som perigosos. Aos poucos os babejantes cánidos rodeárom-no.
- Parece que me vam comer. Deus que os fundou! Se nom estivesse morto rebentava-vos agora mesmo!
Os cans achegárom-se… e vendo a sua imobilidade comérom-no.
Subim à cela com a sensaçom de passar toda a manhá a falar da Galiza, e já nom lembrava se o psicoterapeuta se chamava Jorge Bucay ou Albert Memmi.
Carlos Calvo Varela. Valdemoro, 7 de março de 2013.

Esta manhá quando caminhávamos polo pátio, o Andoni, um preso político de Tolosa que está a estudar psicologia, explicava-me o último que lera: umha investigaçom sobre os estereótipos negativos da velhice, que após um amplo estudo estatístico, conclui que os velhos que assumem esses estereótipos (que som um estorbo, que já nom valem para nada, que nom estám em idade de brincar ou dedicar-se ao amor, etcétera) vivem de média uns sete anos menos que os que que os rejeitam. “Tanto se crês que podes como se crês que nom podes, estás no certo”, sentenciava Henry Ford quando se dedicava à ontopraxeologia.

Ainda estávamos a remoer nestas metafísicas práticas quando apareceu o Ali, um preso social Kazajo. Umha enorme chaqueta de pana, jersey feito a mao com os desenhos e cores tradicionais do seu país, e botas de montanha, dam-lhe um aspeto de pessoa extraordinária. Sempre com o tabuleiro de xadrez baixo o braço, hoje nom vinha à procura de vítimas dos seus xaques, senom com ganas de botar uns contos. Falou-nos de cómo no seu país, os nenos que iam tornar as vacas nos prados brincavam entre restos de satélites da URSS, que tinha no país as suas bases aeroespaciais. Os camponenses viam tal despregamento tecnológico como umha barbárie: “a cada pouco morria algum cosmonauta nas suas missons. Normal. Se Deus já fijo a Terra para nós, e o Céu para ele, que vam procurar ali?”. Os camponeses do Kazajistám som sábios como o nosso Guerra da Cal, que insistia em que “a civilizaçom nom é pôr o homem na Lua, senom pôr o homem no lugar de outro homem”.

Lançamo-nos com os contos, e o basco contou um da tradiçom russa, que emprega o psicoterapeuta argentino Jorge Bucay  para explicar-lhe aos pessimistas os perfigos das profecias auto-cumpridas. Chama-se “O homem que se cria morto”, e di assim:

Havia umha vez um homem mui apreensivo e temeroso da morte. Num dia de especial loucura de-lhe por pensar que estava morto, e mesmo lho comentou à mulher. Ela, claro, escachou com a risa, e dixo-lhe que se tocasse na frente, nos pés e nas maos.

- Vés parvinho? Estám mornas. Se estivesses morto estariam frias.

Semanas depois colhei a burra e foi ao monte cortar lenha. Quando se pujo maos à obra nevava já bastante. Num descanso, sem pensá-lo, passou a mao pola testa. Estava fria. Acordou-se ao momento do que lhe dixera a lmulher e tirou luvas, botas e carpins e comprovou que tinha as maos e os pés como o gelo.

- Nom há dúvida: chegou o meu dia.

‘Dando-se conta’ de que estava morto, razoou que nom era boa cousa para um cadáver cortar lenha, e deitou-se no chao com os olhos pechados e os braços cruzados piadosamente sobre o peito.

Ao pouco apareceu umha jauria de cans bravos, que se acercavam às alforjas do burro onde guardava o almorço. Ao nom achar ameaça, os cans decidírom-se e dérom conta da comida. O homem pensou ‘Ah! Sorte que tenhem! Se nom estivesse morto dava-lhes umha boa tunda’.

Nom satisfeitos, os cans olhárom para a burra atada a um carvalho. A fácil presa botou a ornear aterrorizada. O homem, de nom estar morto, protegeria ao animal com paixom.

Após daram conta da burra, ainda rilhando nos ossos, os cans fixárom-se no homem deitado no chao. Achegárom-se a ele mui lentamente, de vagarinho, pois os homens som perigosos. Aos poucos os babejantes cánidos rodeárom-no.

- Parece que me vam comer. Deus que os fundou! Se nom estivesse morto rebentava-vos agora mesmo!

Os cans achegárom-se… e vendo a sua imobilidade comérom-no.

Subim à cela com a sensaçom de passar toda a manhá a falar da Galiza, e já nom lembrava se o psicoterapeuta se chamava Jorge Bucay ou Albert Memmi.

Carlos Calvo Varela. Valdemoro, 7 de março de 2013.

Manhán na Porta do ALCAMPO en Coia

Proxilla